دورهمی · تاریخ و فرهنگ ایران

اسناد اشکانی؛ از استراکای نسا تا پوست‌نوشته‌های اورامان

اسناد اشکانی یک آرشیو مرکزی کامل نیستند؛ قطعات اداری و حقوقی از زبان‌ها و مناطق متفاوت‌اند که کنار هم شبکه‌ای ناتمام می‌سازند.

تندیس مفرغی شَمی در موزه ملی ایران؛ هویت فرد قطعی نیست و اثر پرتره یک شاه معین معرفی نمی‌شود
تندیس مفرغی شَمی، موزه ملی ایران؛ عکس Ninara با مجوز CC BY 2.0. این شیء سند نوشتاری نیست و فقط زمینه مادی دوره را نشان می‌دهد. منبع اثر و مجوز

آرشیوی پراکنده، نه تاریخ‌نامه رسمی

از اشکانیان تاریخ‌نامه درباری پیوسته و سالمی باقی نمانده است. آنچه داریم شامل سفال‌نوشته‌های کوتاه، لوح‌های نجومی و اقتصادی بابلی، قراردادهای پوست‌نوشته، کتیبه‌های محلی، سکه و مهر است. هر گروه برای پرسشی خاص ساخته شده: تحویل شراب، فروش زمین، تاریخ‌گذاری، انتصاب کارگزار یا نمایش عنوان شاه. سند اداری به قصد توضیح جامعه برای خواننده امروز نوشته نشده و سکوت آن معنای نفی یک پدیده نیست. محل کشف، خط، زبان، ماده، تاریخ و زنجیره مالکیت سند باید پیش از ترجمه بررسی شود. اسناد از نسا، اورامان، شوش، بابل و دورا اروپوس جهان یکدست نشان نمی‌دهند. ترکیب محتاطانه آنها ارزشمند است، اما نباید خلأ آرشیو مرکزی را با فرمان‌ها و قوانین ساخته‌شده پر کرد.

نسا؛ بیش از دو هزار یادداشت تحویل شراب

در نسا کهن بیش از دو هزار استراکا، یعنی قطعه سفالِ نوشته‌شده، از انبار سلطنتی شراب پیدا شده است. متن‌ها معمولاً کوتاه‌اند و مقدار تحویل، تاکستان یا آبادی، نام کارگزار و تاریخ را ثبت می‌کنند. زبان ایرانی اشکانی با خط آرامی نوشته شده و صورت‌نگاری واژه‌ها خواندن را دشوار می‌کند. این قطعات رسیدهای موقت بودند و احتمالاً داده آنها در دفتر پایدارتر، شاید پوست‌نوشته، جمع می‌شد. از آنها می‌توان سازمان انبار، نام مکان‌ها، سال‌های ارشکی و گردش محصول را بررسی کرد؛ اما نمی‌توان کل مالیات کشور، مصرف مردم یا تولید سالانه را محاسبه کرد. شکستگی، تکرار فرمول و نبود زمینه برخی قطعات سبب اختلاف خوانش می‌شود. تعداد زیاد سند به معنای کامل‌بودن آرشیو یا نمایندگی همه اقتصاد نیست.

اورامان؛ قرارداد، مهر و دو نسخه متن

سه پوست‌نوشته اورامان از غاری در کردستان ایران به مجموعه بریتانیا رسیدند. دو سند یونانی و یک سند اشکانی عمدتاً فروش سهمی از تاکستان را ثبت می‌کنند. یکی از اسناد یونانی متن داخلی مهرشده و متن بیرونی قابل‌مطالعه داشت؛ پشت آن خلاصه‌ای به خط اشکانی نوشته شد. نام طرف‌ها، شاهدان، بهای معامله، زمین و تاریخ برای تاریخ حقوق و زبان اهمیت دارد. تبدیل سال‌ها به پیش یا پس از میلاد به این بستگی دارد که مبدأ سلوکی یا ارشکی باشد و درباره برخی تاریخ‌ها بحث شده است. این سه قرارداد نشان می‌دهند ثبت تعهد و معامله پیشرفته بود، ولی قانون‌نامه جامع نیستند. نسبت‌دادن یک متن جعلی «کردی باستان» به همین کشف نیز در پژوهش رد شده و نباید با اسناد اصلی آمیخته شود.

بابل، شوش و دورا؛ چند زبان اداری

در بابل سنت خط میخی تا دوره اشکانی ادامه یافت و دفترهای نجومی، رویدادنامه‌ای و اقتصادی نام شاه و رخدادهای سیاسی را گاه ثبت کردند. در شوش کتیبه‌های یونانی و سپس اشکانی به انتصاب و اداره محلی مربوط‌اند؛ سنگ‌نوشته خواسک با تاریخ ارشکی نمونه‌ای مهم از روزگار پایانی است. دورا اروپوس نیز قراردادها و اسناد چندزبانه در مرز فرات حفظ کرده است. حضور یونانی به معنای یونانی‌بودن تمام اداره یا مردم نیست؛ آرامی، اشکانی، خط میخی بابلی و زبان‌های محلی در کار بودند. یک کاتب می‌توانست قالب حقوقی یونانی را با نام‌ها و واقعیت ایرانی به کار گیرد. تاریخ زبان از همین هم‌زیستی ساخته می‌شود، نه از جایگزینی ناگهانی یک زبان با زبان دیگر در سراسر قلمرو.

سال‌شماری ارشکی و مشکل تبدیل تاریخ

دوره ارشکی از اعتدال بهاری ۲۴۷ پیش از میلاد آغاز شد و در اسناد نسا و جاهای دیگر به‌کار رفت؛ دوره سلوکی نیز هم‌زمان ادامه داشت. گاهی سند نام مبدأ را نمی‌گوید و پژوهشگر باید با محتوا، پادشاه، ماه و تطبیق‌های دیگر تصمیم بگیرد. نام ماه‌های زرتشتی در برخی اسناد ایرانی دیده می‌شود و شهرهای بابلی تقویم خود را داشتند. تبدیل ساده یک عدد بدون توجه به آغاز سال و شیوه شمارش می‌تواند یک یا چند دهه خطا بسازد. عنوان «ارشک» نیز نام دودمانی بود و تعیین شاه فقط از آن ممکن نیست. سکه، کتیبه و متن نجومی باید یکدیگر را کنترل کنند. خط زمان این پروژه سال‌های مورد اختلاف را با بازه یا علامت احتیاط می‌آورد و تاریخ دقیق ساختگی تولید نمی‌کند.

چگونه سند را بخوانیم و نقل کنیم

برای معرفی هر سند باید شماره مجموعه، محل کشف، ماده، ابعاد، زبان و خط، تاریخ پیشنهادی، نوع متن و وضعیت انتشار ذکر شود. ترجمه باید از متن اصلی یا چاپ دانشگاهی بیاید و بخش شکسته با قطعیت پر نشود. عکس بازار عتیقه بدون منشأ نمی‌تواند جای گزارش کاوش را بگیرد. یک قرارداد خصوصی فرمان شاه نیست؛ یک یادداشت انبار نیز آمار ملی نیست. بازنویسی فارسی باید میان واژه خوانده‌شده، بازسازی پژوهشگر و توضیح امروز تمایز بگذارد. تصویر شَمی در این صفحه سند نوشتاری نیست و فقط یادآور زمینه مادی دوره است. هدف، نشان‌دادن ظرفیت و محدودیت آرشیو است؛ هیچ فرمان، امضا، مهر، قیمت، شاهد، گفت‌وگو یا متن گمشده‌ای برای کامل‌کردن روایت ساخته نمی‌شود.

منابع و تاریخ بررسی

بررسی منابع: ۱ نوامبر ۲۰۲۶

  1. Encyclopaedia Iranica — دودمان اشکانی
  2. Encyclopaedia Iranica — شاهی در دوره اشکانی
  3. The Met — شاهنشاهی اشکانی
  4. Encyclopaedia Iranica — اسناد
  5. Encyclopaedia Iranica — اسناد اورامان
  6. British Library — قرارداد فروش تاکستان اورامان
  7. Encyclopaedia Iranica — دوره ارشکی
  8. UNESCO — دژهای اشکانی نسا